Φλαμίνγκο ή Φοινικόπτερο

Phoenicopterus roseus
Φλαμίνγκο Phoenicopterus roseus | Hans Glader
Φλαμίνγκο Phoenicopterus roseus | Hans Glader

Αναγνώριση

Από κοντινή απόσταση φαίνεται καθαρά η ροζ απόχρωση του φτερώματος και των γυμνών τμημάτων του σώματός του (πόδια, ράμφος) ενώ από μακριά δίνει την εντύπωση πως είναι λευκό. Πετά με το λαιμό και τα πόδια σε έκταση με γρήγορα χτυπήματα των φτερούγων.Τα νεαρά και μέχρι την ηλικία των 2 ετών έχουν καφέ απόχρωση που σιγά σιγά μετατρέπεται σε άσπρη και στη συνέχεια στη ροζ καθώς αλλάζουν ένα προς ένα τα φτερά του σώματός τους. Τα αρσενικά ξεχωρίζουν από τα θηλυκά από το μεγαλύτερο ύψος τους.

Eξάπλωση - ενδιαίτημα

Εξαπλώνεται σε Αφρική, Νότια Ευρώπη και Ασία. Τα πουλιά των παραλίων της Μεσογείου και αυτά της δυτικής Αφρικής θεωρείται πως ανήκουν σε ξεχωριστό υπο-πληθυσμό από τα υπόλοιπα, δηλαδή μετακινούνται μεταξύ των περιοχών αυτών και σπανιότερα πέρα από αυτές (Νότια Αφρική και Ασία).

Στην Ελλάδα δεν αναπαράγεται. Απόπειρες έχουν γίνει στο παρελθόν στο Μεσολόγγι, τις Αλυκές Κίτρους, και πρόσφατα (2020) στη λιμνοθάλασσα του Αγίου Μάμαντος στη Χαλκιδική. Επίσης, το 2002 στην Αλυκή Καλλονής. Τα πουλιά που βλέπουμε στη χώρα μας προέρχονται κυρίως από τις αποικίες του είδους στην Τουρκία, Ιταλία, Γαλλία και τις χώρες της Βόρειας Αφρικής. Ξεχειμωνιάζουν (20.000-30.000 πουλιά) αλλά επίσης παραμένουν σε υγροτόπους της χώρας μας όλο το χρόνο.

Ο Κόλπος Καλλονής θεωρείται μια από τις σημαντικές περιοχές στην Ελλάδα όπου τα Φλαμίνγκο μαζεύονται για να ξεχειμωνιάσουν (συνήθως 1300-1800 πουλιά), όμως είναι παρόντα όλα το χρόνο με τον πληθυσμό τους να πέφτει στα 400 άτομα κάθε καλοκαίρι (όταν τα ενήλικα και ώριμα άτομα βρίσκονται στις αποικίες αναπαραγωγής). Κάποιες χρονιές μπορεί και να εκτοξεύεται στα 4000 πουλιά όταν, μετά το πέρας της αναπαραγωγής, μετακινούνται προς άλλες περιοχές και μένουν στη Λέσβο για μικρό διάστημα. Το πιο σίγουρο μέρος να τα δούμε είναι η Αλυκή Καλλονής και η Αλυκή Πολυχνίτου ενώ επίσης (περισσότερο το χειμώνα και άνοιξη) στον υγρότοπο των Μέσσων, στις Εννιά Καμάρες, το Έλος Παρακοίλων και Νυφίδας, στο Αλυκούδι, την εκβολή Τσικνιά και στα ρηχά Β παράλια του κόλπου.

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες

  • Τρέφεται βυθίζοντας το ράμφος του στο νερό και φιλτράροντάς το καθώς το περνά από ένα σύστημα μεμβρανών με τη βοήθεια της ισχυρού μυ της γλώσσα του. Καταναλώνει μια ποικιλία από υδρόβια ασπόνδυλα (γαριδούλες, μαλάκια, έντομα), φυτικό υλικό (σπόρους από υδρόβια φυτά, φύκη) και πιθανά μικρά ψάρια. Συνήθως περπατά καθώς το κάνει αυτό ή πλατσουρίζει επιτόπου προσπαθώντας να ανεβάσει τη λεία από τον πυθμένα στο νερό. Σε κάποιες περιοχές ταΐζει τους νεοσσούς του με μια ειδική ουσία (σαν γάλα) που παράγουν και οι δύο γονείς μέχρι ο νεοσσός να γίνει δύο μηνών.
  • Ωριμάζουν και μπορούν να αναπαραχθούν από την ηλικία των 3 ετών και άνω (συνήθως 5-6 ετών).
  • Συχνά ακούγονται οι φωνές τους καθώς πετούν πάνω από τα χωριά τη νύχτα μετακινούμενα από υγρότοπο σε υγρότοπο εντός Λέσβου, αν και πουλιά φεύγουν και έρχονται συνεχώς και από άλλες περιοχές (παράλια Τουρκίας). Επίσης, μπορεί να παρατηρήσουμε μεμονωμένα άτομα και μικρές ομάδες στα βόρεια παράλια του νησιού (Γαβαθά- Τσόνια), ιδιαίτερα στα τέλη καλοκαιριού και το φθινόπωρο.
  • Τα πρώτα νεαρά Φλαμίνγκο εμφανίζονται κάθε χρόνο στα τέλη Αυγούστου και είναι πουλιά που έχουν γεννηθεί σε υγροτόπους στη διπλανή Τουρκία.
  • Ζει πολλά χρόνια και το μεγαλύτερο σε ηλικία Φλαμίνγκο έφτασε τα 33 χρόνια στη φύση και τα 44 σε αιχμαλωσία!
  • Είναι το πιο ψηλό πουλί στην Ελλάδα και το μεγαλύτερο από τα 6 είδη της οικογένειας των φλαμίνγκο που υπάρχουν στον κόσμο.